Öğretim yaklaşımlarını ayıran temel sorulardan biri sıralamayla ilgilidir. Bir yaklaşım teknik alıştırmaları önce tamamlar, sonra repertuvara geçer. Diğer yaklaşım doğrudan eserle başlar ve alıştırmaları eserin ihtiyacına göre türetir. Birinci yolun avantajı sağlam temeldir.
Dezavantajı motivasyondur; kursiyer aylarca eser söylemeden çalışmak istemez. İkinci yolun avantajı ilgi ve süreklilik tir. Dezavantajı ise eksik kalan temellerdir; bazı beceriler hiç çalışılmayabilir. Uygulamada dengeli bir orta yol kullanılır.
Her derste kısa bir teknik bölüm bulunur ve içeriği o haftaki eserden türetilir. Böylece alıştırma soyut bir görev olmaktan çıkar ve amaca bağlanır. Ayrıca eserde karşılaşılmayan temel beceriler için ayrı bir liste tutulur. Bu liste dönem içinde tamamlanır.
İki yol arasındaki denge zamanla da değişir; başlangıçta teknik bölüm daha uzun tutulur, düzey ilerledikçe kısalır. İleri düzeyde teknik çalışma çoğunlukla ısınmanın içine yerleşir.
Sıralama kursiyerin hedefine göre de belirlenir; kısa sürede sahneye çıkacak bir kursiyerde eser öncelikli, uzun vadeli çalışanda teknik öncelikli ilerlenir. Derslerimizde teknik çalışma, eserin ihtiyacından türetilir ve eksik beceriler ayrıca listelenir.