Ders sırasında eğitmen sık sık örnek gösterir. Bu, sözle anlatılamayan şeyleri aktarmanın en hızlı yoludur. Ancak örnek göstermenin bir riski vardır. Kursiyer yalnız yapılanı değil, eğitmenin ses rengini de taklit etmeye başlayabilir.
Ses rengi kişiseldir ve taklit edildiğinde kursiyerin kendi sesi bastırılır. Bu risk özellikle aynı ses türündeki eğitmen ve kursiyerlerde görülür. Önlem, örneğin sınırlarını belirtmektir. Eğitmen neyin taklit edileceğini açıkça söyler: zamanlama, vurgu ya da nefes yeri.
Ses rengi taklit edilecek şeyler arasında yer almaz. İkinci önlem, örneği abartılı vermektir. Abartılı örnek, taklit edilecek öğeyi belirginleştirir ve renk taklidini azaltır. Üçüncü önlem, kursiyerin kendi kaydını dinleyerek kendi rengini tanımasıdır.
Örnek gösterirken kursiyerin ses türü de gözetilir; farklı bir bölgede verilen örnek, kursiyerin kendi bölgesine doğrudan taşınamaz. Bu durumda örnek kursiyerin tonuna aktarılarak tekrarlanır.
Örnek gösterme sıklığı da ölçülür; her düzeltmeyi örnekle veren bir ders, kursiyerin kendi çözümünü üretme alışkanlığını zayıflatır. Örnek verilirken yanlış olan da gösterilir; kursiyerin kendi hatasının bir taklidini dışarıdan duyması, doğru örnekten çoğu zaman daha hızlı sonuç verir. Derslerimizde örnek gösterme, neyin taklit edileceği belirtilerek yapılır.