Ritim becerisi tekrar sıklığına bağlı olarak gelişir. Bu yüzden günlük kısa çalışma, haftalık uzun çalışmadan daha etkilidir. Beş dakikalık bir düzen üç bölüme ayrılır. İlk iki dakika sabit tempoda tek hece tekrarıdır; metronom ölçü başında çalar.
Sonraki iki dakika o hafta çalışılan eserin ritmik olarak zor bir bölümüne ayrılır. Bu bölüm sözsüz, yalnız ritim olarak tekrarlanır. Son bir dakika serbesttir; kursiyer metronomsuz söyler ve sonra tempoyu kontrol eder. Her çalışmanın kaydı alınır ve hafta sonunda topluca dinlenir.
Bu dinleme ilerlemenin en açık göstergesidir. Çalışma sırasında beden hareketi serbest bırakılır; nabzın bedene yerleşmesi hedeflenir. Hareket zamanla küçülür ve içselleşir. Birkaç ay sonra kursiyer metronom olmadan da kararlı tempo tutabilir.
Çalışmaya ara sıra tek elle vuruş eklemek de yararlıdır; kursiyer bir eliyle ana vuruşu, sesiyle senkoplu ezgiyi sürdürür. Bu ayrışma dikkat bölme becerisini doğrudan geliştirir.
Çalışmanın bir bölümü sözle yapılır; yalnız tek hece üzerinde çalışan kursiyer, söz eklendiğinde ritmin bozulduğunu ancak eser çalışmasında fark eder. Derslerimizde günlük ritim çalışması, üç bölümlü beş dakikalık bir planla verilir.