Uzun sesler ölçü içinde belirli bir süre tutulmak üzere yazılır. Kursiyerler bu süreleri çoğunlukla kısaltır. Nedeni genellikle nefes kaygısıdır; ses bitmeden nefes bitecek korkusu erken kesmeye yol açar. İkinci neden dikkat kaymasıdır; kursiyer bir sonraki cümleyi düşünmeye başlar.
Üçüncü neden sayma alışkanlığının olmamasıdır. Süreyi korumanın en pratik yolu sesin sonunu planlamaktır. Kursiyer sesin nerede biteceğini önceden belirler ve o noktayı hedefler. Ayrıca sesin son bölümünde ses yüksekliği hafifçe azaltılabilir; bu, süreyi uzatır.
Azalma kontrollü olmalıdır; kontrolsüz sönme belirsiz bir bitiş yaratır. Çalışma tek uzun ses üzerinde yapılır ve süre sayılarak ölçülür. Hedef süre tutulduğunda aynı ses cümle içinde denenir. Cümle içinde kısalıyorsa sorun nefes planındadır ve plan gözden geçirilir.
Uzun sesin içinde ne olacağı da bir karardır; ses düz mü kalacak, yoksa hafif bir hareket mi taşıyacak. Karar verilmediğinde ses ortasında kendiliğinden dalgalanır ve bitişi belirsizleşir.
Uzun sesin ardından gelen sessizlik de ölçülür; sesi tam süre tutup sonra acele eden bir icracı kazandığı süreyi hemen geri verir. Derslerimizde uzun ses süreleri, bitiş noktası planlanarak ve sayarak çalıştırılır.