Canlı icrada anlatımın bir bölümü sesin dışında gerçekleşir. Yüz ifadesi ve bakış yönü, dinleyicinin sözü nasıl algılayacağını etkiler. Bu, oyunculuk yapmak anlamına gelmez; abartılı mimik dinleyiciyi uzaklaştırır. Aranan şey tutarlılıktır; söz ile yüz aynı şeyi söylemelidir.
En sık görülen sorun kaygıdan kaynaklanan donuk ifadedir. Kursiyer teknik ayrıntılara odaklanır ve yüz hareketsiz kalır. Bu, dinleyicide mesafe duygusu yaratır ve anlatımı zayıflatır. İkinci sorun bakış yönüdür; sürekli aşağı bakmak iletişimi keser.
Çözüm, bakış için önceden birkaç sabit nokta belirlemektir. Bu noktalar salonun farklı bölgelerinde seçilir ve cümlelere dağıtılır. Üçüncü nokta çenedir; gergin bir çene hem sesi hem ifadeyi kısıtlar. Çalışma aynada değil kayıtla yapılır; ayna kursiyeri kendini izlemeye alıştırır.
Eller de aynı ölçüye girer; boşta kalan eller kursiyerin sahnede en çok fark ettiği ayrıntıdır. Doğal bir konum önceden belirlenir ve hareket cümle sonlarına bırakılır.
Aynı ölçüt ekrana da uygulanır; uzaktan yapılan icralarda kamera dinleyicinin yerini alır ve bakış doğrudan ona yönelir. Derslerimizde sahne anlatımı, video kaydı üzerinden ve tutarlılık ölçütüyle değerlendirilir.