Çalışma sırasında eşlik sesinin düzeyi çoğu zaman rastgele belirlenir. Oysa bu düzey kulak eğitimini doğrudan etkiler. Yüksek eşlik güven verir; kursiyer kendini duymaz ve rahatça söyler. Aynı yükseklik entonasyon sapmalarını da örter, dolayısıyla düzeltme fırsatı kaybolur.
Düşük eşlik ise kursiyeri kendi sesiyle baş başa bırakır ve hataları görünür kılar. Bu rahatsız edicidir ama öğretici olan da budur. Doğru düzey, kursiyerin kendi sesini eşlikten biraz daha baskın duyduğu noktadır. Bu noktayı bulmanın yolu kademeli azaltmadır; eşlik yavaşça kısılır.
Ses kaybolduğu anda değil, kendi sesi öne çıktığı anda durulur. Çalışmanın son aşamasında eşlik tümüyle kapatılır ve cümle serbest söylenir. Eşliksiz söylenen bir cümle, kursiyerin gerçek entonasyon düzeyini gösterir. Aynı cümle sonra eşlikle tekrar edilir ve iki hâl karşılaştırılır.
Kulaklıkla çalışırken tek kulağın açık bırakılması yaygın bir çözümdür; bu, kendi sesin doğal yoldan da duyulmasını sağlar. İki kulağı birden kapatan bir düzen eşliği olduğundan yüksek, kendi sesi olduğundan düşük gösterir.
Eşlik düzeyi her eserde aynı olmaz; yoğun armonili bir eserde biraz daha yüksek, sade bir eserde daha düşük tutulur. Düzey her çalışmanın başında yeniden ayarlanır.
Derslerimizde eşlik düzeyi, kursiyerin kendi sesini duyabileceği biçimde ayrıca ayarlanır.