Kulak eğitimi düzenli olduğunda işe yarar; yoğun ama seyrek çalışma sonuç vermez. Günlük on dakika çoğu kursiyer için doğru ölçüdür. Bu süre üç bölüme ayrılır ve her bölüm farklı bir beceriyi çalıştırır. İlk üç dakika tek ses eşleştirmesine ayrılır; çalınan ses dinlenir ve söylenir.
Sonraki dört dakika aralık çalışmasıdır; o hafta seçilen aralık farklı yüksekliklerden tekrarlanır. Son üç dakika kısa cümle tekrarıdır; dinlenen cümle bir kez söylenir. Her bölümün sonunda kayıt alınır ve hafta sonunda topluca dinlenir. Bu haftalık dinleme, ilerlemenin en somut kaydıdır.
Çalışma sırası değiştirilmez; kolay olan başta, zor olan sonda kalır. Yorgunken yapılan kulak çalışması yanlış alışkanlık yerleştirebilir. Bu nedenle ses ısınmadan önce ya da uzun provadan hemen sonra çalışılmaz. Günün sabit bir saatine yerleştirmek, süreden daha belirleyicidir.
Planın yanına haftalık bir takvim eklenir; o hafta çalışılacak aralık önceden yazılır. Yazılmadığında kursiyer her gün kolayına gelen aralığı tekrarlar ve zor olanlar hiç çalışılmamış olur.
Çalışma için sessiz bir ortam da gerekir; arka planda süren müzik kulağı yorar ve referans duygusunu bulanıklaştırır. Derslerimizde günlük kulak çalışması, üç bölümlü kısa bir plan hâlinde kursiyere yazılı verilir.