Kursiyerlerin çoğu tiz bölgede zorlanacağını düşünür ama entonasyon sapmaları çoğunlukla kalın bölgede başlar. Bunun birkaç nedeni vardır ve hepsi çözülebilir niteliktedir. Birincisi destek gevşemesidir; pes sesler kolay geldiği için nefes akışı yavaşlar. Akış yavaşladığında ses altta kalır ve perde aşağı kayar.
İkincisi duruştur; kalın seslerde çene ve baş öne düşme eğilimi gösterir. Bu düşüş gırtlağı sıkıştırır ve sesin merkezini bulanıklaştırır. Üçüncüsü kulak alışkanlığıdır; pes bölgede sesler birbirine daha yakın duyulur. Bu yakınlık küçük sapmaların fark edilmesini zorlaştırır.
Çözüm sırayla uygulanır. Önce duruş düzeltilir, baş omurga hizasına alınır.
Sonra pes seslerde nefes akışının hızı bilinçli olarak korunur. En son kayıt alınır ve sapmanın devam edip etmediğine bakılır. Bu üç adım çoğu kursiyerde birkaç hafta içinde belirgin fark yaratır.
Sabahın ilk saatlerinde pes bölge olduğundan geniş duyulur; uyku sonrası ses telleri henüz kalınlaşmış durumdadır. Bu geçici genişlik ses alanı sanılmamalıdır, gün içinde geri çekilir ve o sesler repertuvara alınmaz.
Pes bölgede ses yüksekliğini artırmak da yaygın bir yanlıştır; hacim büyüdükçe destek dağılır ve perde daha çok düşer. Bu bölge hafif söylenerek çalışılır.
Derslerimizde kalın bölge entonasyonu, duruş ve nefes akışıyla birlikte ele alınır.