Bazı şarkılar teknik olarak sade görünür: dar ses alanı, yavaş tempo, az süsleme. Kursiyerler bu eserleri kolay sayar ve hızla geçer. Oysa sade eserler çoğu zaman en zor olanlardır. Nedeni basittir: teknik gösteri olmadığında geriye yalnız ifade kalır.
Hızlı ve süslü bir eserde küçük kusurlar akış içinde kaybolur. Yavaş ve sade bir eserde her ses tek tek duyulur. Entonasyon sapmaları, nefes gürültüsü ve tutarsız ton hemen fark edilir. Bu nedenle sade eserler ileri düzey çalışmalarda bilinçli olarak kullanılır.
Kursiyerin gerçek düzeyini ölçmenin en güvenilir yolu sade bir eser dinlemektir. Çalışma yöntemi de farklıdır; burada tekrar sayısı değil dinleme sayısı önemlidir. Kursiyer kendi kaydını çok kez dinler ve tek tek sesleri değerlendirir. Düzeltmeler küçük ve sabırlı adımlarla yapılır.
Bu eserler sahne programına da dikkatle yerleştirilir; sade bir eser açılışta söylenirse ses henüz yerleşmemişken açıkta kalır. Programın ortasına ya da sonuna konması daha güvenlidir.
Bu eserlerde eşlik de sadeleşir; az çalgıyla kurulan bir eşlik vokali açıkta bırakır ve prova sırasında bu durum bilinçli olarak denenir. Derslerimizde sade eserler, düzey ölçümü ve ifade çalışması için bilinçli olarak seçilir.