Mikrofon kullanımı teknik bir konu gibi görünür ama doğrudan ifadeyle ilgilidir. Sabit mesafede tutulan mikrofon her sesi aynı düzeyde iletir. Bu, kursiyerin yarattığı yumuşak ve güçlü farkını ortadan kaldırır. Doğru kullanım mesafeyi ifadeye göre değiştirmektir.
Yumuşak bölümlerde mikrofon yaklaştırılır; ses küçük kalır ama iletilir. Güçlü bölümlerde uzaklaştırılır; böylece ses bozulmadan taşınır. Mesafe değişimi ani değil, cümle içinde kademeli yapılır. İkinci konu açıdır; mikrofon doğrudan ağza değil, hafif yandan tutulur.
Bu, patlayıcı ünsüzlerin yarattığı hava darbesini azaltır. Üçüncü konu tutuştur; el gövdenin ortasından tutulur, başlık kavranmaz. Başlığı kavramak sesi boğar ve geri besleme riskini artırır. Bu üç kural prova sırasında ayrıca çalışılır ve alışkanlığa dönüştürülür.
Mikrofonun türü de kullanımı değiştirir; kimi mikrofonlar yakın mesafede pes sesleri belirgin biçimde artırır. Provada bu özellik tanınır ve mesafe planı ona göre kurulur.
Kablosuz mikrofonlarda hareket alanı da planlanır; sahnede yürüyen bir icracı hoparlörlerin önüne geldiğinde geri besleme riski belirgin biçimde artar. Derslerimizde mikrofon kullanımı, mesafe ve açı denemeleriyle ifade çalışmasının parçası olarak öğretilir.