Bir yılın sonunda kursiyerin elinde bir dağarcık olması beklenir. Ancak rastgele seçilen eserler yan yana geldiğinde dengeli bir bütün oluşturmaz. Planlı dağarcık dört ölçütle kurulur ve bir tabloya yazılır. Birinci ölçüt tempo çeşitliliğidir; ağır, orta ve hızlı eserler dengeli dağılmalıdır.
İkinci ölçüt karakterdir; hüzünlü ve neşeli eserler bir arada bulunmalıdır. Üçüncü ölçüt teknik hedeftir; her eser belirli bir beceriyi çalıştırmalıdır. Dördüncü ölçüt zorluk dağılımıdır; hepsi zor ya da hepsi kolay olmamalıdır. Tablo hazırlandıktan sonra boş kalan hücreler bir sonraki seçimi yönlendirir.
Bu yöntem kursiyerin farkında olmadan tek tip repertuvara sıkışmasını engeller. Ayrıca sahne programı hazırlarken elde hazır bir çeşitlilik bulunur. Tablo dönem ortasında gözden geçirilir ve gerekiyorsa hedefler küçültülür. Yıl sonunda tablo, ilerlemenin somut bir kaydına dönüşür.
Tabloya beşinci bir sütun eklenebilir: dil. Yalnız tek dilde çalışan kursiyer, başka bir dilin gerektirdiği ünlü ve ünsüz üretimini hiç denememiş olur ve bu eksik ileride açıkta kalır.
Tablo yalnız bir plan aracı değildir; dönem sonunda hangi ölçütte eksik kalındığı görüldüğünde bir sonraki dönemin hedefleri kendiliğinden belirlenir. Derslerimizde yıllık repertuvar, dört ölçütlü bir tabloyla planlanır ve düzenli gözden geçirilir.