Şarkı söylemede ses ünlüler üzerinde taşınır; uzun tutulan her ses bir ünlüdür. Ünsüzler ise kısa, kesintili ve anlamı belirleyen öğelerdir. Bu iş bölümü ihmal edildiğinde iki tipik sorun çıkar. Birincisi anlaşılmazlıktır; ünsüzler yutulur ve söz duyulmaz.
İkincisi kesiklik tir; ünsüzler abartılır ve ezgi parçalanır. Doğru denge, ünsüzü net ama çok kısa üretmektir. Ünsüz uzadıkça ünlüye ayrılan süre kısalır ve ses akışı bozulur. Çalışma yöntemi ayırmadır: cümle önce yalnız ünlülerle söylenir.
Bu, ses akışını ve legatoyu doğrudan gösterir. Sonra ünsüzler tek tek eklenir ve akışın bozulup bozulmadığına bakılır. Bozuluyorsa ünsüz fazla uzun ya da fazla gergindir. Türkçede özellikle cümle sonundaki ünsüzler dikkat ister; erken kesilen ünsüz sözcüğü eksik bırakır.
Yan yana gelen iki ünlü de dikkat ister; sözcük sonundaki ünlü ile sonrakinin başındaki ünlü birleştiğinde anlam bulanır. Bu noktalarda çok kısa bir ayrım yapılır ve birleşme bilinçli olarak engellenir.
Ünsüz üretimi ses yüksekliğiyle de değişir; hafif söylenen bölümlerde ünsüzler kolayca yutulur ve tam bu bölümlerde daha bilinçli üretilmeleri gerekir. Derslerimizde diksiyon çalışması, ünlü akışı ve ünsüz netliği ayrıştırılarak yürütülür.